Opinie o filmach, które jeszcze goszczą w naszych kinach, a z różnych względów powinny być zauważone.

Upadek (Der Untergang)
Niemcy, 2004
Reżyseria: Oliver Hirschbiegel
Występują: Bruno Ganz, Alexandra Maria Lara, Corinna Harfouch, Ulrich Matthes, Juliane Köhler

Moja ocena: 5/6

Bardzo trudny film, znajomi, z którymi byłam, stwierdzili, że to „nuda”, a do tego „Hitler był świrem”. Dla mnie nie jest to jednak film o samym niemieckim przywódcy, ale bardziej o narratorce całej opowieści – jego sekretarce Traudl Junge.

Traudl była jedną z niewielu osób, które pozostały z Hitlerem aż do końca, a same przeżyły wojnę. W filmie widzimy ją jako młodą dziewczynę, która stoi zupełnie obok wojny, a Hitlera traktuje jedynie jak szefa, nie zauważając zła, które on czyni. Dopiero po latach Traudl zrozumiała i dopuściła do siebie myśl, iż jej szef nie był zwykłym człowiekiem. Myśl o zbrodniach, których się dopuścił oraz o tym, że ona mogła coś zrobić, nie opuszczała jej aż do śmierci. Młodość – jak mówiła – nie jest wytłumaczeniem. Należało się interesować, należało widzieć i wiedzieć, czym jest wojna, należało…

Spotkałam się z opiniami, iż w filmie przedstawiona jest ta lepsza strona Hitlera i pokazane jego człowieczeństwo. Nie mogę się z tym zgodzić – Hitler wygląda jak psychopata, terroryzujący wszystkich dookoła i kochający jedynie swojego psa.
Szczególną sceną jest moment dyktowania Traudl testamentu, kilka chwil przed samobójstwem – Hitler do końca uważał, iż Niemcy nie dorosły do jego planu, iż nadal nie są gotowe, aby wypełnić swoją misję.

Ewa Braun natomiast powiela wcześniejsze schematy kobiety bezgranicznie zakochanej i ślepej w swojej miłości.

Dla mnie bardzo ważny był sam fakt powstania tego filmu, wydaje mi sie, że teraz naród niemiecki jest pogodzony ze swoja historią. Nie chodzi o to, że stoją z opuszczonymi głowami, czy też wprost przeciwnie, buntowniczo unosząc czoła… Oni pogodzili się z faktem, że tak się stało, że właśnie w tym kraju był Hitler, któremu uwierzyły miliony. Nie chcą już przepraszać, czy żałować za grzechy przodków, stało się, a życie płynie dalej…

Bridget Jones: W pogoni za rozumem (Bridget Jones: The Edge of Reason)
USA, Wielka Brytania, 2004
Reżyseria: Beeban Kidron
Występują: Renée Zellweger, Colin Firth, Hugh Grant, Jim Broadbent, Shirley Henderson

Moja ocena: 3/6

 

W porównaniu do pierwszej części jest to bardzo marny film (i piszę to bardzo zawiedziona…)
W „Dzienniku…” Bridget była słodką, zabawną ale i trzpiotowatą kobietą, która częściej niż inni popełniała różne gafy, jednak można było ja pokochać… No i jej nadwaga była naprawdę niewielka. Tamta Bridget była stworzona z elementów, które pojedynczo występują w każdej kobiecie i nawet przyjemnie było popatrzeć i poczuć ulgę: „no, taka to ja nie jestem”. Przy tym jej życie przypominało historię Kopciuszka, czekającego na wymarzonego Księcia (Marka Darcy’ego).

W „W pogoni za rozumem” spotykamy Bridget zaledwie kilka tygodni po zakończeniu części pierwszej, jednak jej ciało nienormalnie się zmieniło, jest już dużo większa. Poza tym zginęła gdzieś jej niewinność, słodki wygląd i zabawne zachowanie, co pozostało ? Głupia baba, która tylko czeka, aby zawstydzić Marka, mieć romans z Danielem i jeszcze gorzej wypaść w telewizji – taka Bridget zupełnie mi nie odpowiada!
Nie odpowiada chyba także Markowi – bardzo trudno jest uwierzyć, że nadal kocha Bridget „taką, jaka jest”, a i Danielowi bardzo kwaśnieje mina, gdy ją spotyka…

Pomijając jednak charakterystyki postaci, łatwo także zauważyć, iż zmieniła się również struktura filmu – nie jest już spójną opowieścią, przypomina raczej wyrwane z kontekstu, krótkie scenki, nie połączone wcale ze sobą.

Gorąco… odradzam.


Premiery grudniowe:

Ekspres polarny (The Polar Express)
Premiera: 03.12.2004
USA, 2004
Reżyseria: Robert Zemeckis
Występują :Tom Hanks, Nona M. Gaye, Chantel Valdivieso, Hayden McFarland, Ashly Holloway, Andrew Ableson 

Familijny film w sam raz na Święta. Mały chłopiec wsiada do magicznego pociągu, prowadzącego wprost do Bieguna Polarnego.

Twórcą filmu jest Robert Zemeckis, którego znam nie tylko z serii „Powrót do przyszłości”, ale przede wszystkim jako reżysera „Forresta Gumpa” i wiem, iż jest on mistrzem filmów dla małych i dużych. Głosu Konduktorowi użycza w oryginalnej wersji Tom Hanks.

Dziś 13, jutro 30 (13 Going On 30)
Premiera: 03.12.2004
USA, 2004
Reżyseria: Gary Winick
Występują: Jennifer Garner, Mark Ruffalo, Judy Greer, Christa B. Allen, Andy Serkis

Moja ocena: 4/6

Świeża, przyjemna, jak zimne lody w upalny dzień, komedia romantyczna. Choć temat był już przerabiany na wiele sposobów (13-latka przenosi się do przyszłości, staje się sobą w wieku 30 lat i ma szansę zobaczyć, jak jej decyzje sprzed 17 lat rzutują na późniejsze życie) ta wersja jest naprawdę bardzo udana i warto ją zobaczyć, a potem zatrzymać się na moment…

Dla mnie bardzo ważny był aktor odgrywający przyjaciela dziewczynki – Mark Ruffalo, obserwuję go od filmu „Tatuaż” i widzę, że ostatnio wybiera coraz lepsze produkcje (My Life Without Me, Eternal Sunshine of the Spotless Mind ), dlatego z uwagą śledzę kolejne filmy, w których występuje.


Galindez Mystery (El Misterio Galíndez)
Premiera: 03.12.2004
Hiszpania, Wielka Brytania, Włochy, Portugalia, Kuba, Francja, 2003
Reżyseria: Gerardo Herrero
Występują: Saffron Burrows, Harvey Keitel, Eduard Fernández, Reynaldo Miravalles, Gérard Barray

Adaptacja książki pt. „Galíndez” Manuela Vázqueza Montalbána. Film jest próbą pokazania okrucieństwa panującego na Dominikanie za dyktatury Rafaela Trujillo. Amerykański pisarz Jesus de Galíndez chce opublikować książkę o sytuacji politycznej kraju przodków. Władze Dominikany nie mogą na to pozwolić…


Immortal – Kobieta pułapka (Immortel (ad vitam)
Premiera: 03.12.2004
Francja, Włochy, Wielka Brytania, 2004
Reżyseria: Enki Bilal
Występują: Linda Hardy, Thomas Kretschmann, Charlotte Rampling, Frédéric Pierrot, Thomas M. Pollard

Gratka dla sympatyków wykorzystania animacji komputerowej w filmie – kolejna adaptacja komiksu. Przenosimy się w XXIII wiek. Stwór o głowie sokoła musi odnaleźć kobietę o niebieskich włosach, płaczącą niebieskimi łzami. Jakby tego było mało, spotykamy bogów, kosmitów i inne stwory niebieskie.


Wimbledon
Premiera: 24.12.2004
USA, Wielka Brytania, 2004
Reżyseria: Richard Loncraine
Występują: Kirsten Dunst, Paul Bettany, Eleanor Bron, Nikolaj Coster-Waldau, Jon Favreau, Bernard Hill, Sam Neill

Kryzys zawodowca? Tenisista Peter Colt w ciągu jednego sezonu przegrywa wszystkie turnieje i ląduje na 157 miejscu w tabeli. Czy w powrocie na szczyt pomoże mu młoda, ambitna tenisistka?


Głową w mur ( Gegen die Wand)
Premiera: 03.12.2004
Niemcy, Turcja, 2004
Reżyseria: Fatih Akin
Występują: Birol Ünel, Sibel Kekilli, Cem Akin

On – mężczyzna po nieudanej próbie samobójczej, narkoman, alkoholik; ona – Turczynka, pragnąca znaleźć w małżeństwie ucieczkę od religijnej rodziny. Spotykają się, pobierają, ale uczucie przychodzi dużo później.


Skala ocen:
6 – wybitny (wiem, że do niego wrócę)
5 – bardzo dobry
4 – dobry (ale bez zachwytów)
3 – całkowicie przeciętny
2 – oj, źle jest
1 – nie zbliżać się do kina! (gorzej być nie może)