Przecież to wszystko jest idealne
powietrze wypełnia pomieszczenie
szczelnie po cztery ściany
osiem kątów bez próżni.

Przeplatamy się wielokrotnie
przez łyżki łóżka i krzesła
nareszcie możemy policzyć książki
i wejść za drzewa z których je zrobiono

Horyzont jest polepiony.
Nie ma różnicy między czymkolwiek.
Bezdomnie zamknięci w białym pudełku

które jesteś które dane nam bez pytania pojawiasz się
jak znaki interpunkcyjne nieustannie za twoją nierozsądną mową
idę z zawiązanymi oczami -  nie dla sprawiedliwości

Zapach poranka, kawy, włosów, benzyny.
Jeden element nie pasuje do pozostałych.
Wstajemy, pijemy, kochamy. Ogień.
Później wszystko się komplikuje.

Przezlas: drzewa i sucha ściółka
przechodzi pod butem w proch.
Nie jest nawet śladem biologicznym,
wyłącznie dopełnieniem definicji.