Najstarsze trzydziestki pamiętają pewnie jeszcze czasy, w których własnoręcznie wykonany prezent oznaczał bure papucie z włóczki z odzysku albo pudełko na biżuterię z wyblakłych pocztówek. Mnie wciąż prześladuje wspomnienie upieczonych osobiście makaroników z płatków owsianych, których nie chciał jeść nawet pies.
   Dzisiaj, choć półki pełne towarów, i tak nie zawsze udaje się trafić z prezentem w gust obdarowywanego. Może zamiast biegać po sklepach z przedświątecznym szaleństwem w oczach, warto spędzić parę chwil w kuchni i pod choinkę położyć coś z naszych makutrzanych propozycji?

   Dzieci rosną, mam coraz więcej pracy i coraz mniej czasu na gotowanie obiadu. Efekt jest taki, że coraz częściej serwuję piętnastominutówki, czyli steki z masłem smakowym i warzywami. Zestaw polędwica wołowa plus masło truflowe i szparagi, czy antrykot z masłem ziołowym i szpinakiem zaczęły gościć na moim stole równie często, jak płatki na śniadanie.

   Zważyłam się z kotem, bez kota, z drugim kotem. I mi wyszło, że zdecydowanie najmniej ważę sama. A z Leonem jestem dziewięć kilo cięższa. Wprawdzie mam też wtedy fantastyczną masę mięśniową, ale co z tego. A z Nikitą znowu jestem cięższa o cztery kilo. Też niczego sobie, jak na taką subtelną, rudą kotę.

   Trochę się obawiam, że tytuł może odstraszyć moje wierne czytelniczki. Zapowiedź brzmi tak, że można spodziewać się właściwie tylko ostryg, pasztetu z gęsich wątróbek i bażantów.
   Moja ulubiona francuska kolacja skomponowana jest z prostych składników przyrządzonych tak, abyśmy zamknąwszy oczy z łatwością wyobraziły sobie, że jesteśmy w modnej restauracji w Paryżu, ubrane w elegancką sukienkę i szpilki, a nie w domowych pieleszach, w kapciach i najwygodniejszych dżinsach.

   Jak człowiek ma przed sobą batalię kuchenną w postaci pieczenia dwóch ciast naraz, to musi zacząć od zgłuszenia kotów. Jest to trudne, ponieważ kot nie pies – nie jest łakomy, nie jest przekupny, nie sprzeda wolności za byle przekąskę.

   Rosół jest królem polskich zup. Podawany tradycyjnie na niedzielny obiad, jak też przy wszystkich uroczystych okazjach – na weselach, chrzcinach, obiadach gościnnych. Kojarzy się często ze smakami dzieciństwa i babciną kuchnią.
   Ludowa mądrość głosi, że to najlepszy środek na wzmocnienie dla rekonwalescentów, niektórzy twierdzą, że rosół pomaga dojść do siebie przy chorobach płuc i uporczywym kaszlu.

   Ponieważ ja już nie studiuję, a budki całkiem gdzieś zniknęli, to sobie pozwolę nazwać rzecz po imieniu: dzisiaj nie miałam czasu na pierdoły. Dzień był stresujący, terminy napięte, więc obiad miał się zrobić poniekąd sam.

   Przepis zaczyna się tak: "przyczepę jabłek, mogą być wymieszane z gruszkami, ale jabłek musi być więcej, zawieźć do wytłaczalni soków. Uzyskany sok gotować w kotle, mieszając, aż uzyska konsystencję smaru."